తెలుగిల్లు: పాత రీలు - కొత్త లెన్సు

నేపాలీ మాంత్రికుడి గుహ

ఎపిసోడ్ 1: పాతాళ భైరవి (1951)

Cinematic night storytelling on a rooftop under the moonlight
మిద్దె మీద వెన్నెల్లో... సినిమా ముచ్చట్లు.
(సమయం: శుక్రవారం రాత్రి 10 గంటలు. ప్రదేశం: తెలుగిల్లు మిద్దె మీద. చుట్టూ చీకటి. వెన్నెల వెలుతురు మాత్రమే ఉంది. మేధ (24), ఆకాష్ (21), ఆనంది (19), సిరి (16) పెద్ద చాప మీద కూర్చుని ఉన్నారు. చిన్నపిల్లలు జై (10), మాన్వి (6) సూర్యకి చెరో పక్కా ఆనుకుని పడుకుని ఉన్నారు.)
సూర్య:
(గొంతు కొంచెం తగ్గించి, సస్పెన్స్ గా) "సో... ఈరోజు కథ వెండితెర మీద మ్యాజిక్ గురించి. అసలు కంప్యూటర్లు, విఎఫ్ఎక్స్ (VFX) లేని రోజుల్లో... జనాల్ని భయపెట్టాలి అంటే ఎలా చేసేవారో తెలుసా?"
మేధ:
(నవ్వుతూ) "అదేంటి బాబాయి... విఎఫ్ఎక్స్ లేకుండా మ్యాజిక్ ఏంటి? అంటే ప్లాస్టిక్ బొమ్మలు పెట్టి భయపెట్టేవారా?"
సూర్య:
"అక్కడే పప్పులో కాలేశావ్ నా రోబోటిక్స్ ఇంజనీర్! ఇప్పుడు మీరు చూస్తున్న ఏఐ (AI), యానిమేషన్ల కంటే గొప్ప సైకాలజీని వాడేవాళ్ళు. 1951లో వచ్చిన 'పాతాళ భైరవి' సినిమాలో నేపాల్ మాంత్రికుడి గుహ సీన్ చూస్తే మీ మైండ్ బ్లాక్ అవుతుంది. అందులో వాళ్ళు వాడింది ప్లాస్టిక్ బొమ్మలు కాదు... కేవలం 'చీకటి' ని!"
జై:
(కొంచెం కంగారుగా) "చీకటా? అంటే దెయ్యాలు ఉంటాయా నాన్నా అందులో?"
సూర్య:
(జై తల నిమురుతూ) "దెయ్యాలు కాదురా... ఆ గుహలోకి హీరో తోటరాముడు వెళ్ళగానే ఒక తెలియని భయం వేస్తుంది మనకు. ఎందుకు తెలుసా? డైరెక్టర్ కె.వి. రెడ్డి గారు, కెమెరామెన్ మార్కస్ బార్ట్లీ గారు కలిసి 'చియారోస్కురో' (Chiaroscuro) అనే టెక్నిక్ వాడారు. అంటే గుహ అంతా చీకటిగా ఉంచి, ఎక్కడో ఒక్క మూల చిన్న కాగడా వెలుతురు మాత్రమే పెట్టారు."
ఆకాష్:
(ఆసక్తిగా ముందుకు వంగి) "ఓహ్... ఆర్ట్ లో కూడా ఈ టెక్నిక్ ఉంది బాబాయి, హై కంట్రాస్ట్ లైటింగ్ కదా? రెంబ్రాండ్ట్ (Rembrandt) పెయింటింగ్స్ లో ఎక్కువగా చూస్తాం."
సూర్య:
"పర్‌ఫెక్ట్ ఆకాష్! అదే టెక్నిక్. మనకు కనిపించే దానికంటే, ఆ చీకటి వెనుక ఇంకేదో ఉంది అనే ఊహే మనల్ని ఎక్కువ భయపెడుతుంది. ఆ సెట్ కి మొత్తం వెలుతురు ఇచ్చుంటే అది బొమ్మల గుహ అని తెలిసిపోయేది. కానీ చీకటి వాడటం వల్ల, ఆ గుహకి అసలు అంతు లేదు అనిపిస్తుంది."
ఆనంది:
"అంటే లైటింగ్ తోనే మూడ్ మొత్తం క్రియేట్ చేశారన్నమాట. కుచిపూడి డాన్స్ లో కూడా మేము లైటింగ్ ని బట్టే ఎక్స్ప్రెషన్స్ మారుస్తాం మావయ్యా."
సూర్య:
"కరెక్ట్! ఇంకో విషయం తెలుసా? ఎస్.వి. రంగారావు గారు మాంత్రికుడి క్యారెక్టర్ చేశారు. ఆయన పూజ చేసేటప్పుడు లైట్ పైనుంచి కాకుండా, కింద నుంచి (Underlighting) ఆయన ముఖం మీద పడుతుంది. కింద నుంచి లైట్ పడేసరికి ఆయన ముఖంలోని ముడతలు, ఆ కళ్ళలోని క్రూరత్వం హైలైట్ అయ్యి ఒక రాక్షసుడిలా కనిపిస్తాడు."
సిరి:
"కింద నుంచి లైట్ ఆ? అంటే మనం కరెంట్ పోయినప్పుడు మొహం కింద టార్చ్ లైట్ పెట్టుకుని భయపెడతామే... అలాగా మావయ్యా?"
సూర్య:
(నవ్వుతూ) "ఎగ్జాక్ట్‌లీ సిరి! చిన్న లాజిక్కే కానీ, స్క్రీన్ మీద అది క్రియేట్ చేసిన ఇంపాక్ట్ మామూలుది కాదు. బ్లాక్ అండ్ వైట్ సినిమాలో, కేవలం ఆ నలుపు, తెలుపు గ్రే (Gray) టోన్స్ తోనే భయాన్ని ఎలా చూపించాలో బార్ట్లీ గారిని చూసి నేర్చుకోవాలి. ఏ రోబోటిక్సో, సిజిఐ టెక్నాలజీనో కాదు... అసలైన విజువల్ ఎఫెక్ట్ అంటే లైటింగ్ ని ఒక క్యారెక్టర్ లాగా వాడుకోవడమే!"
మాన్వి:
(నిద్రమత్తులో కళ్ళు నలుపుకుంటూ) "నాకు భయమేస్తోంది నాన్నా... నేను ఇప్పుడు నిద్రపోతే ఆ మాంత్రికుడు నా కలలోకి వస్తాడా?"
సూర్య:
(నవ్వుతూ మాన్వికి ముద్దు పెట్టి) "రాడమ్మా... ఆ పాతాళ భైరవి విగ్రహం ముందు ఆయన పూజ చేస్తూనే ఉండిపోయాడులే. సరే, బాగా రాత్రి అయింది. ఈరోజుకి వెలుగు నీడల పాఠం చాలు, ఇక పడుకోండి! రేపు రాత్రి, స్టూడియో లోపలే నిండు వెన్నెల రాత్రిని ఎలా సృష్టించారో చెప్తాను."
పిల్లలందరూ:
(ఒకేసారి) "ఓకే ... గుడ్ నైట్!"