పెసరట్టు (Pesarettu)
— ఆనంది (Anandhi) —
ఆ తెల్లవారుజామున నిశ్శబ్దంలో ఆనంది ఫ్రిజ్ తెరిచింది. రాత్రి రుబ్బి ఉంచిన ఆ చిక్కని పచ్చని పెసరపిండి ఆమెను పలకరించింది. ఆమె నల్లని బాదం ఆకారపు కళ్లు ఆ రంగును చూసి మెరిశాయి. సరిగ్గా దిద్దిన ఎర్రటి బొట్టు, మెరిసే బంగారు ముక్కుపుడక, చెవులకు ఊగే జుంకాలు ఆమె ముఖంలోని ఉత్సాహాన్ని రెట్టింపు చేశాయి. ఆ పిండి పదును చూస్తుంటే ఆమెలోని కాబోయే షెఫ్ మేల్కొంది. పిండిలో ఉన్న ఆ మృదుత్వం, సరైన నిష్పత్తిలో కలిసిన అల్లం, పచ్చిమిర్చి ఘాటు ఆమెకు ఒక మధుర జ్ఞాపకాన్ని గుర్తుచేశాయి.
తాజా పెసరపిండితో తయారీ మొదలు
ఆ పచ్చని పిండి ఆమెను చిన్ననాటి రైలు ప్రయాణాల్లోకి తీసుకెళ్లింది. కిటికీ పక్కన కూర్చుని చల్లని గాలిని ఆస్వాదిస్తున్నప్పుడు, ప్లాట్ఫాం మీద వేడి వేడి పెసరట్టు అమ్మే వాళ్ళ కేకలు గుర్తొచ్చాయి. వాళ్ళ నాన్నగారు ఆ వేడి పొట్లాన్ని తెచ్చి, అందులోని కరకరలాడే పెసరట్టు ముక్కను తుంచి ఆమె నోటికి అందించిన ఆ క్షణం ఆమె మనసులో ఇంకా తాజాగా ఉంది. ఆ రుచిని, ఆ ఆత్మీయతను ఇప్పుడు తన చేతులతో పునఃసృష్టి చేయాలని ఆమె నిర్ణయించుకుంది.
జ్ఞాపకాలను నెమరువేస్తూ ఒక చిన్న చిరునవ్వు
పెనం వేడెక్కుతుంటే, ఆనంది ఎంతో నైపుణ్యంతో పిండిని గుండ్రంగా పరుస్తూ ఆ ‘సిజ్లింగ్’ శబ్దాన్ని ఆస్వాదించింది. పెసరట్టు అంచుల్లో పోసిన నెయ్యి సువాసన, అల్లం మరియు పచ్చిమిర్చి మిశ్రమంతో కలిసి వంటగది అంతా నిండిపోయింది. ఆ అట్టు రంగు బంగారు వర్ణంలోకి మారుతుంటే, దాని ఆకృతిని, పైన చల్లిన ఉల్లిపాయ ముక్కల పదునును ఆమె నిశితంగా గమనించింది. వంట అంటే కేవలం కడుపు నింపడం కాదు, ఒక అద్భుతమైన అనుభూతి అని నమ్మే ఆమెకు ఆ పెసరట్టు తయారీ ఒక కళాఖండంలా అనిపించింది.
ఘుమఘుమలాడే వేడి వేడి పెసరట్టు సిద్ధం
ఆ ఘుమఘుమలు ఇల్లంతా వ్యాపించగానే నిద్రపోతున్న కుటుంబ సభ్యులంతా ఒక్కొక్కరుగా మేల్కొన్నారు. ఆనంది ముఖంపై ఒక అందమైన చిరునవ్వు విరిసింది. చిన్నప్పుడు తండ్రి చేతుల మీదగా తిన్న ఆ రుచిని, ఈరోజు తను సొంతంగా తయారు చేసి అందరికీ అందించడం ఆమెకు ఎంతో తృప్తినిచ్చింది. ఒక పాత జ్ఞాపకం నుంచి పుట్టిన ఆ రుచి, ఆమె వంట నైపుణ్యానికి ప్రతిరూపంగా ఆ రోజు ఉదయాన్ని ఎంతో ప్రత్యేకంగా మార్చింది.