సెట్ దోశ
ఆకాష్ వంట గది నుండి ఒక అందమైన సృజన
ఉదయం పూట ఆకాశంలోకి తొంగిచూస్తున్న లేత సూర్యకిరణాలు వంటగదిని ఒక ప్రశాంతమైన కాంతితో నింపాయి. ఆ రోజు ఎలాంటి తొందర లేదు, సమయం నిదానంగా సాగుతున్నట్లు అనిపించింది. ఆకాష్ దృష్టిలో వంట చేయడం అంటే కేవలం కడుపు నింపుకోవడం కాదు, అదొక కళాత్మక వ్యక్తీకరణ. ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండే వంటకాలకు భిన్నంగా ఆ రోజు ఏదైనా కొత్తగా ప్రయత్నించాలని అతనికి అనిపించింది. అందరికీ తెలిసిన, ఎంతో తేలికగా చేసుకోగలిగిన సెట్ దోశను ఎంచుకున్నాడు, కానీ దానికి తనదైన ఒక అందమైన రూపాన్ని ఇవ్వాలనుకున్నాడు. సాధారణంగా గుండ్రంగా ఉండే దోశను ఒక అద్భుతమైన శంఖాకారంలో మలచాలనే ఆలోచన అతని మనసులో మెదిలింది.
అతని ముందున్న పెనం ఒక ఖాళీ కాన్వాస్ లాగా కనిపించింది. ముందుగా సిద్ధం చేసుకున్న దోశ పిండిలో సన్నగా తరిగిన ఉల్లిపాయ ముక్కలను కలిపాడు. తెల్లటి పిండిలో లేత గులాబీ రంగు ఉల్లిపాయలు కలిసి ఒక అందమైన వర్ణచిత్రంలా మారాయి. వేడెక్కిన పెనం మీద ఆ పిండిని మందంగా, చిన్నగా పోశాడు. అది నెమ్మదిగా ఉడుకుతూ, చిన్నచిన్న రంధ్రాలతో ఒక మృదువైన మేఘంలా రూపుదిద్దుకోవడం అతను చాలా ఆస్వాదించాడు. అది మెత్తగా ఉడికిన తర్వాత, ఇంకా వెచ్చగా ఉండగానే తన చేతులతో ఎంతో జాగ్రత్తగా, సున్నితంగా ఒక కోన్ లా మలిచాడు. చేతికి వేడి తగులుతున్నా, ఆ ఆకారం వస్తున్న తీరు అతనిలో ఒక కళాకారుడికి దొరికే తృప్తినిచ్చింది.
వంటగదిలో జరుగుతున్న ఈ చిన్నపాటి సృష్టిని చూడటానికి హాల్లోంచి ఒక్కొక్కరుగా వచ్చి నిలబడ్డారు. ఎవరూ ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు, కానీ వారి కళ్ళలో ఒక ఆసక్తి, ఆశ్చర్యం స్పష్టంగా కనిపించాయి. ఆకాష్ మౌనంగా, ఎంతో లీనమై తన పనిని కొనసాగించాడు. పెనం మీద నుండి ప్లేట్ లోకి మారుతున్న ఒక్కో సెట్ దోశ కోన్, ఒక చిన్నపాటి శిల్పంలా కొలువుదీరుతోంది. ఆ సువాసనలకు తోడు, కంటికి ఇంపుగా కనిపిస్తున్న ఆ దోశల అమరిక అక్కడున్న వారిలో మరింత ఆత్రుతను పెంచింది.
చివరగా, ఎంతో మృదువుగా, వెచ్చగా ఉన్న ఆ సెట్ దోశ కోన్లను అందరికీ వడ్డించాడు. ఆ ఆహారం అందించే రంగులు, దాని ఆకృతి, రుచిని వారు ఆస్వాదిస్తుంటే ఆకాష్ పెదవులపై ఒక ప్రశాంతమైన చిరునవ్వు వికసించింది. ఆ ఉదయం కేవలం దోశలు వేయడం అనే ఒక సాధారణ ప్రక్రియకు పరిమితం కాలేదు. అది అతనిలోని సృజనాత్మకతకు అద్దం పడుతూ, అందరూ ఎంతో ఇష్టంగా ఎదురుచూసి ఆస్వాదించిన ఒక అందమైన భావోద్వేగ క్షణంగా మిగిలిపోయింది.