ఇంట్లో భోగి పండుగ సందడి. టేబుల్ మీద భోగి పళ్ళ పళ్ళేలు, రేగుపళ్లు, బంతిపూల రెక్కలు, చిల్లర నాణేలు సిద్ధంగా ఉన్నాయి. మాన్వికి తల దువ్వుతుంటారు. జై తన కొత్త బట్టలు సర్దుకుంటూ అద్దంలో చూసుకుంటూ ఉంటాడు.
మేధ: (మాన్వి వంక ముచ్చటగా చూస్తూ) అమ్మమ్మా, మా చిన్నప్పుడు కూడా మమ్మల్ని ఇలాగే ముస్తాబు చేసేవారా? అమ్మమ్మ: చేయకేం? మీకందరికీ తలా ఓ గుప్పెడు పోశాం కదే. అదొక హడావిడి అప్పట్లో. ఆనంది: నాకైతే అస్సలు గుర్తులేదు. అప్పుడు మనకేం తెలుస్తుందిలే. సిరి: (కుతూహలంగా) అసలు ఈ భోగిపళ్ళు ఎందుకు పోస్తారే అమ్మమ్మా? ఏదో ఆచారం అనో, అందరూ చేస్తున్నారనోనా? అమ్మమ్మ పళ్ళెం వంక ఒకసారి చూసి, చిరునవ్వు నవ్వింది. అమ్మమ్మ: ఏదో ఆచారం కోసం కాదులేవే… దాని వెనుక ఓ పెద్ద కథే ఉంది. చిన్నప్పుడు మిమ్మల్ని సాక్షాత్తు ఆ నారాయణుడిలా భావిస్తాం. జై: (అమాయకంగా మొహం పెట్టి) నేను నారాయణుడినా? అంటే దేవుడినా? అమ్మమ్మ: (నవ్వుతూ, ఎటకారంగా) మరీ సంబరపడిపోకు… ఈ ఒక్క రోజుకి మాత్రమే! అందరూ గొల్లున నవ్వుతారు. అమ్మమ్మ: (కొనసాగిస్తూ) నర-నారాయణులు అని ఇద్దరు, బదరీ వనంలో తపస్సు చేశారు. శివుడి కోసం ఇసుకతో లింగం చేసి పూజించారు. ఆ తపస్సుకి మెచ్చి దేవతలు బదరీ ఫలాలు (రేగుపళ్ళు) కురిపించారు. దానికి గుర్తుగానే పిల్లల తల మీద ఈ రేగుపళ్ళు పోస్తాం. అదొక శ్రీరామరక్ష అన్నమాట. సిరి: ఓహో… అంటే పిల్లల్లో నారాయణుడిని చూసుకుంటూ చేసే పండగన్నమాట. అమ్మమ్మ: అంతేగా. పెద్దల ఆశీర్వాదం, దేవుడి రక్ష. సూర్య: (మధ్యలో కలుగజేసుకుంటూ) దీని వెనుక సైన్స్ కూడా ఉందమ్మా, చెప్పమంటావా? అమ్మమ్మ: చెప్పురా శాస్త్రవేత్తా. సూర్య: పిల్లల తల మీద ‘బ్రహ్మరంధ్రం’ అని చాలా సున్నితమైన భాగం ఉంటుంది. చిన్నప్పుడు అది మరీ మెత్తగా ఉంటుంది. ఈ రేగుపళ్ళు పోయడం వల్ల అక్కడ చిన్నగా ఒత్తిడి (stimulation) తగిలి, రక్త ప్రసరణ (Blood flow) బాగుంటుంది. పైగా అందరూ చేరి ముట్టుకుని దీవించడం వల్ల పిల్లలకి అదొక మానసిక ధైర్యం. ఆనంది: అంటే ఆచారం ప్లస్ ఆరోగ్యం అన్నమాట. మేధ: భక్తికి భక్తి, సైన్సుకి సైన్సు. సిరి: (నవ్వుతూ) అందుకేనా ఏజ్ లిమిట్ పెట్టారు? సూర్య: కరెక్ట్. అందుకే తొమ్మిది నెలలు దాటాకే, తల కాస్త గట్టిపడ్డాకే పోస్తారు. పల్లవి చేతిలో లిస్ట్ పట్టుకుని హడావిడిగా వస్తుంది. పల్లవి: ఏవండీ… రేగుపళ్ళు ఒకసారి చెక్ చేశారా? చిల్లర నాణేలు సరిపోయాయా? జాహ్నవి: (వంటగదిలో నుంచి) పేరంటం కోసం పక్కింటి వాళ్ళని పిలిచారా లేదా? ఆనంది:చెప్పాం పిన్ని. మేధా, సిరి — మీ ఫ్రెండ్స్ కి చెప్పారా? సిరి: ఆ… పక్కింటి ఆంటీ కూడా వస్తామన్నారు. అమ్మమ్మ: (సంతృప్తిగా)హమ్మయ్య… ఇప్పుడే కళ వచ్చింది ఇంటికి. మాన్వి మళ్ళీ పళ్ళెం వంక చూస్తుంది. మాన్వి: అమ్మమ్మా… నేను నారాయణుడిని కదా, మరి నాకెందుకు భయం? అమ్మమ్మ: (మాన్వి బుగ్గ నిమురుతూ) భయం ఎందుకులే తల్లీ… ఇది భయం కాదు, దిష్టి తగలకుండా ఇచ్చే దీవెన! అందరూ నవ్వుతూ మాన్విని దగ్గరికి తీసుకుంటారు.
