మాన్వి : అమ్మో, ఈ పచ్చడి చేదుగా ఉంది నాయనమ్మా! నేను తినను.
శ్రీ అమ్మమ్మ : అలా అనకూడదు చిట్టీ, ఇందులో బెల్లం తీపితో పాటు చింతపండు పులుపు, మామిడికాయ వగరు కూడా ఉన్నాయి కదా. తీపి, చేదు, పులుపు, వగరు ఇలా అన్నీ కలగలిపి ఉండటమే జీవితం అని చెప్పడానికే ఈ ఆరు రుచుల పచ్చడి.
జై : నాకు కారం ఎక్కువగా తగిలింది నాయనమ్మ! కళ్ళు కొంచెం మండుతున్నాయి.
ఆనంది : అయితే ఈ ఏడు నీ అల్లరి మామూలుగా ఉండదన్నమాట జై. ఉప్పు కొంచెం తక్కువైంది అమ్మమ్మా, అది కూడా వేస్తే ఆరు రుచులు పూర్తవుతాయి! అవునా తాతయ్య?
అనంత్ తాతయ్య : హహహ, అంతేనేమో ఆనంది! మీ అల్లరి చూస్తుంటే నాకు మా చిన్ననాటి ఉగాది సందడి గుర్తొస్తోంది. మా చిన్నప్పుడు ఉగాది పచ్చడి కలపడం అంటే ఇంట్లో ఒకటే సందడి. మా అమ్మమ్మ మామిడికాయలు కోస్తుంటే, నేను చెట్టెక్కి వేపపువ్వు తెచ్చేవాడిని. ఆ తర్వాత ఆ పచ్చడిని కొత్త కుండలో కలుపుతుంటే ఆ సువాసనే వేరు.
సిరి : అవునా తాతయ్య! అప్పట్లో మీరు కూడా మా లాగే ఇంత గోల చేసేవారా?
అనంత్ తాతయ్య : అంతే కదమ్మా సిరి! అందరం కలిసి చేసుకునే వాళ్ళం కదా, ఆ ప్రేమ రుచి చాలా కమ్మగా ఉండేది. ఇప్పుడు మీరంతా కలిసి పచ్చడి చేస్తుంటే ఆనాటి సందడి మళ్లీ ఇంట్లో చూస్తున్నట్టుంది.
శ్రీ అమ్మమ్మ: అవునండీ, ఆనంది, సిరి ఇద్దరూ కలిసి ఈరోజు పచ్చడి చాలా బాగా చేశారు. జై కూడా మామిడికాయ ముక్కలు కడగడంలో సహాయం చేశాడు.
మాన్వి : నాయనమ్మా, నేను బెల్లం తెచ్చాను గా!
అనంత్ తాతయ్య : అవును నా చిట్టితల్లి! నువ్వు బెల్లం తెచ్చావు కాబట్టే మన ఉగాది పచ్చడి ఇంత మధురంగా కుదిరింది.
