డిజిటల్ యుగంలో మనుషుల మధ్య దూరం పెరుగుతున్న వేళ, ‘దేశమంటే మట్టి కాదోయ్, దేశమంటే మనుషులోయ్’ అన్న గురజాడ మాట మనకు దిక్సూచి. కులమతాల కంటే మానవత్వం గొప్పదని చాటిన ఈ కవిత్వం, నేటి అశాంతికి ఒక ప్రశాంతమైన పరిష్కారంలా అనిపిస్తుంది.

కాస్త నిశ్శబ్దంగా వినండి. ఈ నాలుగు వరుసల నడకలో వినిపించేది దైవ ప్రార్థన కాదు, మనిషి ఆరాధన. గురజాడ గారు తెలుగు భాషను పండితుల పీఠాల మీద నుండి సామాన్యుడి వాకిట్లోకి తీసుకువచ్చారు. ఆయన ‘దేశమును ప్రేమించుమన్నా’ అని అన్నప్పుడు అందులో అధికారం ఉండదు, ఒక తండ్రి లాంటి అనురాగం ఉంటుంది. మనిషిని మనిషిగా ప్రేమించడమే అసలైన దేశభక్తి అని చెప్పిన ఈ పంక్తులు, మన ఇంటి గడప దాటి మన మనసుల్లోకి నేరుగా ప్రవేశిస్తాయి. ఈ ముత్యాల సరాలను చదువుతుంటే, మన వేళ్ల మధ్య ముత్యాలు దొర్లుతున్నంత హాయిగా ఉంటుంది.